Przekonamy się już za chwilę. W testach była Xperia dostarczona przez salon sieci PLUS GSM, fabrycznie bez blokady karty SIM i bez karty pamięci. W telefonie jest zainstalowane na tą chwilę najnowsze oprogramowanie w wersji 2.1, które można pobrać ze strony producenta. Zachęcam do tego gorąco gdyż telefon pracuje na nim kilkakrotnie szybciej.

Specyfiakcja techniczna urządzenia:
System GSM850, GSM 900, GSM1800, GSM1900, WCDMA
Wysokość (mm) 90
Szerokość (mm) 52
Grubość (mm) 17
Waga 120 g
Akumulator litowo-polimerowy (LiPoly)
Czas czuwania wg producenta (h) 360
Czas rozmów wg producenta (min) 240
Wyświetlacz 16 mln kolorów
Wyświetlacz 240 x 320 pikseli, 2,55 cala
Alarm wibracyjny
Dostępna pamięć 128 MB
Złącze kart pamięci microSD
Bluetooth
GPRS Class 10
EDGE Class 10
WiFI 802.11g
WAP xHTML
Aparat fotograficzny 5 Mpix, autofokus, LED flash, wideo
PDA Android OS 2.1, Qualcomm MSM7227 600MHz
Dyktafon
System głośnomówiący
Radio
Odtwarzacz mp3
HSDPA i HSUPA
MicroUSB, JACK 3,5mm
Akcelerometr
GPS z funkcją AGPS

Swoją premierę Sony Ericsson XPERIA X10 miał 14 lutego 2010 roku podczas targów Mobile World Congress w Barcelonie. Możemy się jedynie domyślać, czy data premiery nie była przypadkowa i czy producentowi zależało na tym, by przyszli klienci po prostu zakochali się w nowym produkcie (chodzi o walentynki dla nie wtajemniczonych). W przypadku tego samartfon'a opinie są jak zawsze podzielone i jest tylko kwestia gustu i personalnych potrzeb, które to mają zasadniczy wpływ na decyzje związane z wyborem telefonu. 

Kiedy Xperia pojawiła się w powszechnej sprzedaży w drugiej połowie czerwca 2010 roku wzbudziła zainteresowanie szczególnie wśród miłośników systemu operacyjnego Android. Smartfon jest dostępny w dwóch wariantach kolorystycznych – czarnej i perłowo-białej. Obie wersje posiadają czarny panel przedni, a wymienić można jedynie tylną część obudowy, która dostępna jest w czterech opcjach kolorystycznych – czerwonej, różowej, srebrnej oraz w kolorze limonki. Jak widać nam wpadł do testów model czarny.

Telefon, który otrzymaliśmy do testów był na standardzie wyposażony w zestaw słuchawkowy MH810 ze zintegrowanym pilotem, ładowarkę, a także instrukcję obsługi w języku polskim, którą każdemu nowemu użytkownikowi Androida radzę przeczytać. Telefon objęty jest 24-ro miesięcznym okresem gwarancyjnym. 

Pierwszy kontakt z telefonem nie wypadł niestety dla niego korzystnie. Wykonana z błyszczącego tworzywa obudowa, podobnie jak ekran telefonu bez większego trudu przejmuje nasze „odciski palców”, co nie jest szczególnie estetyczne. Szkoda tym bardziej że na pierwszy rzut oka telefon wygląda na wykonany z lepszego tworzywa niż ma to miejsce w rzeczywistości. Przed każdym wykonanym zdjęciem musiałem dokładnie polerować obudowę. Straszne przeżycie.

Po chwili jednak zapomniałem o tym niedociągnięciu, ponieważ zastosowany w smartfonie ekran o przekątnej 2,55 cala i 16 milionach kolorów zrobił na mnie na naprawdę dobre wrażenie. Gdyby jeszcze producenci zaczęli stosować jakieś antystatyczne materiały, to można by było z powodzeniem ekran o rozdzielczości 240×320 pikseli uznać za rozwiązanie optymalne. Choć rozdzielczość oczywiście we współczesnych realiach mogłaby być ciut większa. W specyfikacji dostarczonej wraz z telefonem znajduje się informacja, że ekran jest odporny na zarysowania, ja jednak postanowiłem tego na wszelki wypadek nie sprawdzać.

Choć wielkość jak i parametry ekraniku nie powalają to jednak właśnie dzięki niemu telefon jest tak kompaktowy. Myślę że osiągnięto tu odpowiedni kompromis po między wielkością ekranu a wygodą użytkowania. Interfejs jest bardzo dobrze dostosowany do tego a nie innego telefonu. Na pochwałę zasługują także piękne kolory jakie prezentuje wyświetlacz.

Piętą achillesową wyświetlacza jest dotykowa klawiatura. Przyciski są po prostu za małe i za blisko siebie ułożone. Dla osób chcących korzystać z pisania sms'ów w płaszczyźnie horyzontalnej polecam instalację aplikacji typu Handscent Sms, zmienia się jednak wówczas układ klawiszy. Niestety ich wielkość pozostaje bez zmian, zwiększy się jedynie nieco odległość między nimi. Generalnie nie oczekujcie ode mnie nigdy pozytywnego słowa o dotykowej klawiaturze, gdyż dla mnie korzystanie z takiego rozwiązania to katorga. Więc być może z klawiaturą nie jest tak tragicznie tylko moje podejście wzięło górę.

Prawdopodobnie wiele osób czeka na informacje dotyczące korzystania z klawiatury QWERTY. Oczywiście można jej używać, jednak to też nie jest najlepszym wyborem, biorąc pod uwagę niewielki rozmiar klawiszy. Klawiatura wysuwana jest po prostu bardzo malutka, przyciski są miniaturowe tak samo jak i odstępy między nimi. Trzeba będzie poświęcić sporo czasu aby się do niej przyzwyczaić. Ponadto są dość twarde i ciężko chodzą co wywołuje po dłuższej chwili ból w palcach.

W górnej części wyświetlacza została zainstalowana dioda LED, która ma na celu powiadamiać użytkownika o zdarzeniach, a więc o nieodebranym połączeniu, nieoczytanej wiadomości oraz o wyczerpanej baterii. W sąsiedztwie diody zainstalowany został także głośnik. Wprawdzie wydaje się on być stosunkowo cichy, jednak jak na tego typu urządzenie emituje dźwięki na dość dobrym poziomie. 

Pod ekranem natomiast umiejscowione są znane wszystkim użytkownikom smartfon'ów z Androidem przyciski ułatwiające nawigację, a więc klawisz menu, klawisz ekranu górnego oraz klawisz wstecz. Dzięki tym klawiszom nawigacja staje się niemal intuicyjna. Nieopodal tych klawiszy znajdują się ukryte pod obudową dwa przydatne czujniki.

Jeden odpowiada za kontrolę poziomu natężenia światła i dopasowanie poziomu promieniowania ekranu, drugi zaś to czujnik zbliżeniowy, którego funkcja sprowadza się do blokady pewnych funkcji telefonu w trakcie rozmowy, by nie doszło do przypadkowego naciśnięcia któregokolwiek z klawiszy lub uruchomienia niepożądanej funkcji. 

Zaprojektowana z charakterystyczną dla innych modeli Sony Ericssona linia telefonu sprawia, że dobrze leży on w dłoni, a pokryta gumowatym tworzywem tylna pokrywa sprawia, że telefon wydaje się przez to przyjemny w dotyku i pozwala na pewniejszy uchwyt. Obudowa smartfon'a choć z plastiku wydaje się być dość solidna i nawet podczas silnych nacisków trudno z niej wydobyć podejrzane trzaski. 
Na tylnym panelu umieszczony został także obiektyw aparatu, który wyposażony został w matrycę 5.0 megapiksela z autofokusem i diodą doświetlającą. Obiektyw wydaje się być dobrze zabezpieczony przed zanieczyszczeniami, ponieważ został ulokowany nieco dalej od linii obudowy. Oczywiście takie rozwiązanie ma zalety, ale kiedy zachodzi konieczność wyczyszczenia obiektywu może być z tym pewien problem. Dioda doświetlająca znana z innych modeli telefonów tego producenta dobrze spełnia swoje zadanie, a emitowane przez nią jasne światło może także pełnić funkcję latarki.

Na bocznych krawędziach telefonu nie brakuje przycisków, które zdecydowanie wspomagają funkcje multimedialne urządzenia. Na górnej krawędzi znajduje się przycisk włączania/wyłączania telefonu. Odpowiada on także za blokowanie ekranu. 

Przesuwając się zgodnie z kierunkiem ruchów zegara, napotkamy na prawej krawędzi przycisk wykorzystywany do regulacji głośności oraz klawisz skrótu do aparatu fotograficznego. 

W dolnej części obudowy znajduje się mikrofon, ukryty pod zaślepką port mini USB, wejście na słuchawki typu Jack z dodatkowym wygięciem pozwalającym podłączyć słuchawki MH810, a także uchwyt pozwalający zaczepić smycz. 

Całe szczęście że telefon posiada zwykłe wejście na słuchawki. Dołączony zestaw słuchawkowy sprawdza się owszem w czasie rozmów, jednak podczas słuchania muzyki dostarcza bardzo słabych wrażeń audiofilskich.

Jak w przypadku większości tego rodzaju urządzeń kluczową rolę odgrywa zastosowany procesor. W przypadku X10 mini jest to Qualcomm MSM7227 taktowany zegarem o częstotliwości na poziomie 600MHz. Moje obserwacje dowodzą tego, że takiego rodzaju procesor choć nie najszybszy to jest jednak w zupełności wystarczający dla tego modelu smartfon'a. Telefon błyskawicznie reaguje na wszystkie komendy, a po zaktualizowaniu oprogramowania odczuwalne jest dalsze zwiększenie prędkości.

Po uruchomieniu telefonu, oczom użytkownika powinny ukazać się centralnie ulokowane „widgety”, czyli ikony, pomiędzy którymi przemieszczamy się za pomocą ruchów palca w prawo lub lewo. Przesuwając „widgety” zmianie ulega także tapeta, którą użytkownik może oczywiście spersonalizować np. po przez wgranie własnych zdjęć i motywów. 

Kolejnym rzucającym się w oczy elementem widocznym na pulpicie są cztery rozmieszczone w skrajnych rogach ikony. Są to „klawisze” skrótów, które użytkownik może dostosować do własnych potrzeb. Ich położenie na pulpicie nie zmienia się w związku z tym warto skorzystać z ich możliwości. Niezwykle ważnym elementem pulpitu jest także górna belka, na której prezentowane są informacje o stanie baterii, zasięgu, godzinie, dacie oraz informacje na temat trybu pracy telefonu i wykorzystywanych w danej chwili funkcji. 

W miarę uruchamiania aplikacji ich ikony także będą eksponowane na belce, która jest widoczna nie tylko w trybie pulpitu, ale także w trybie menu oraz wszystkich aplikacjach, które na to pozwalają. Użytkownik może w dowolnym momencie ją rozwinąć, by przyjrzeć się szczegółom lub przejść bezpośrednio do innej aplikacji. Jest to więc spore ułatwienie podczas pracy z telefonem na kilku programach jednocześnie. 

Mniej więcej na samym środku dolnej części wyświetlacza znajduje się strzałka, która daje możliwość rozwinięcia menu, do którego użytkownik ma także dostęp po naciśnięciu jednego z trzech klawiszy umieszczonych na frontowym panelu (menu), powtórne naciśnięcie klawisza odwołuje widok menu i przywraca poziom pulpitu. 

Menu telefonu jest podzielone na strony, ponieważ nie byłoby możliwe zmieszczenie wszystkich aplikacji na jednym poziomie. Strony są oznaczone za pomocą kropek, co zdecydowanie ułatwia nawigację w menu. Każda ze stron zawiera dziewięć ikon, których kolejność użytkownik może dowolnie zmieniać.

Podsumowując jestem pod bardzo pozytywnym wrażeniem Androida. To chyba na tą chwilę najlepszy system na komórki. Tak trzymać !

Jedną z charakterystycznych funkcji telefonów Sony Ericsson wyposażonych w platformę Android jest funkcja Timescape. W X10 jest także Mediascape, lecz w wersji mini nie została ona zaimplementowana. Funkcja Timescepe to ukłon w kierunku tych wszystkich, którzy cenią sobie kontakt ze znajomymi, którzy wykorzystują popularne platformy społecznościowe. Dzięki Timescape mamy możliwość zgromadzenia w jednym miejscu informacji publikowanych przez naszych znajomych w serwisach Facebook, Twitter lub Nasza-Klasa. W USA popularny jest także FourSquare, jednak do Polski nadal on nie dotarł – a szkoda. 

Timescape gromadzi także informacje o otrzymanych wiadomościach oraz nieodebranych połączeniach. Treść jest prezentowana w małych, prostokątnych ramkach (okienkach) i aby ją odczytać wystarczy kliknąć w interesującą nas tekst. Oczywiście nie sposób być cały czas podłączonym do sieci, w związku z tym użytkownik może zaplanować, co jaki czas ma następować aktualizacji treści. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że dodając kontakt do książki kontaktów, możemy od razu przypisać do osób ich konta na Facebooku czy Twitterze, co jest niezwykle użyteczne dla nałogowców w dobie tego nowego narkotyku.

Połączenia

Oczywiście nie byłby smartfon telefonem, gdyby nie dawał możliwości wykonania połączeń głosowych – taka funkcja istnieje! W górnej części ekranu znajdują się dwa przyciski, które umożliwiają przełączanie między spisem wszystkich kontaktów, a kontaktami ulubionymi. Na głównym ekranie widoczna jest funkcja pozwalająca na dodanie nowego kontaktu, a także szybkiego wyszukiwania osoby lub numeru. Widoczny jest także spis wszystkich kontaktów. Przemieszczanie się między numerami i osobami nie powinno przysparzać większych problemów – wystarczy ruch palcem w jedną lub drugą stronę, a lista będzie się przewijała do pożądanego miejsca. 

Wykonanie połączenia jest bardzo proste i w zasadzie nie wymaga większego wyjaśnia – po prostu klikamy na interesujący nas kontakt i klikamy połącz. Po wybraniu kontaktu uwidacznia się jeszcze jedna smart-funkcja o nazwie „infinite”, której użycie przenosi nas do swoistego archiwum, w którym dostępne są informacje na temat dotychczasowych akcji. Edytując kontakt możemy oczywiście przypisać do niego szereg dodatkowych atrybutów – od zdjęcia zaczynając na profilach w serwisach społecznościowych kończąc. 

Wiadomości

Użytkownicy typowych telefonów zdziwią się zapewne, że w Xperii nie znajdą typowego podziału na wiadomości przychodzące, wychodzące itp. Całość korespondencji znajduje się w jednym miejscu, tak zresztą jak w przypadku telefonów SE. Korespondencja prezentowana jest w bardzo wygodnej formie czatu. Może na pozór wydaje się to skomplikowane, jednak w praktyce sprawdza się znakomicie. Chcąc napisać wiadomość postępujemy podobnie jak w przypadku połączenia głosowego, lecz wybieramy funkcję napisz wiadomość. Ekran, na którym wyświetla się układ numeryczny znany z typowych telefonów jest wygodny w obsłudze, a poszczególne znaki możemy w bardzo łatwy sposób zamienić na symbole, emotki lub cyfry. 

Album, czyli galeria zdjęć

Przeglądanie zdjęć w smartfonie nie sprawia większych trudności. Widoczna w formie miniaturek galeria sprawia, że wybór interesującego nas obiektu jest bezproblemowy. Aby wybrać zdjęcie przesuwamy po prostu palcem po ekranie. Istnieje oczywiście możliwość użycia danej fotografii i to na przynajmniej kilka sposobów. Zdjęcie możemy wykorzystać jako tapetę, przypisać do kontaktu, przesłać przez Bluetooth, możemy także wysłać MMS, email czy wkleić je na portal społecznościowy. Smartfon nie posiada niestety multitoucha, można sobie jednak poradzić wykorzystując do tego celu możliwość powiększania lub pomniejszania zdjęć, czyli funkcję „finger zoom”, która sprawdza się dość dobrze. Gesty to jednak gesty.

Smart-foto

Pisałem już nieco o aparacie fotograficznym, w który został wyposażony telefon. Jest to dający naprawdę dobrej jakości fotografie aparat wyposażony w matycę 5.0 mpx z autofokusem i diodą służącą do tworzenia lepszej ekspozycji fotografowanych obiektów. Brakuje może nieco ustawień aparatu takich jak balans bieli czy retusz fotografii, ale pamiętajmy, że do robienia zdjęć zostały stworzone odrębne urządzenia, a aparat w smartfon'ie nie zastąpi raczej prawdziwego aparatu fotograficznego. Wykonując zdjęcia możemy jednak wybrać tryby tematyczne – tryb automatyczny, makro, półmrok i sport. Można także jednym przyciskiem włączyć funkcję kamery, która nagrywa filmy z prędkością 30 kl/sek. Filmy są przyzwoitej jakości.

Smart-Wideo

Zainstalowana fabrycznie aplikacja do odtwarzania filmów wideo nie daje użytkownikowi zbyt wielkiego pola manewru. W wersji standardowej istnieje jedynie możliwość skorzystania z trzech funkcji: play, pause oraz z suwaka do przesuwania filmu. Niestety aplikacja nie rozpoznaje formatu Avi, więc warto pobrać alternatywne rozwiązanie np.: yxplayer, który posiada znacznie bardziej rozbudowany interfejs. Posiadając ten program będziemy także mieli możliwość bezpośredniego skopiowania filmu do pamięci X10 mini pro. To czy telefon poradzi sobie z obsługą obrazu zależy w głównej mierze od jego formatu kodowania wideo oraz audio. Dlatego nie oczekujmy, od smartfona, że „pociągnie” ciężarówkę. Najlepiej wybierać lekkie formaty w rozsądnych rozdzielczościach takich jak na przykład QVGA, a wtedy nie powinno być większych problemów z ich odtwarzaniem.

Market

Podstawową zaletą wszystkich telefonów wykorzystujących system operacyjny Android jest możliwość skorzystania z „marketu”, w którym zgromadzone są w zasadzie wszystkie potrzebne programy i aplikacje przeznaczone dla naszego telefonu. W markecie są więc dostępne wszystkie wymienione w tym artykule aplikacje oraz szereg innych, dzięki którym będziemy mogli otwierać dokumenty w formacie Word, Excel czy PDF. Niestety przeważająca część aplikacji wymaga uiszczenia opłaty. 

Net

SE został wyposażony w standardowy dziś punkt dostępu do sieci bezprzewodowej WiFi w standardzie IEEE 802.11b/g. W przypadku znajdowania się poza zasięgiem sieci możemy także wykorzystać GPRS, EDGE, UMTS oraz HSPA. Przeglądanie treści stron jest przyjemne i bezproblemowe dzięki dotykowemu ekranowi, chociaż polecam zainstalowanie bardziej zaawansowanej przeglądarki (np.: Opera Mini), dzięki której ładowanie stron będzie znacznie szybsze bo ma na to wpływ także poziom transmisji. 

Navi

Telefon jest oczywiście wyposażony w nawigację GPS, a łączność z satelitami odbywa się bez większego problemu. Jeśli jednak mamy zamiar korzystać z tej funkcji regularnie to mamy problem ponieważ z pomocą MapyGoogle możemy nie wszędzie dojechać. Sam czekam na dobry komercyjny system nawigacji stworzony z myślą o Polsce.

Trwałość baterii

Telefon wyposażony jest w baterię o pojemności 950mAh. Ile trzyma? To zależy oczywiście od sposobu użytkowania. W trakcie testów i normalnej eksploatacji uzyskamy średnio 2 dni na jednym ładowaniu, jednak faktyczny czas uzależniony jest od stopnia eksploatacji, temperatury powietrza i wielu innych czynników.

Jest to jeden z lepiej dopracowanych telefonów jakie widziałem, lecz nie bez wad. Smartfon bardzo uniwersalny i wygodny lecz niekiedy w kompromisie z różnymi aspektami codziennej użyteczności. Jeżeli ktoś poszukuje małego, lekkiego i nieco grubego telefonu z Androidem który będzie bardzo wszechstronny to jest to urządzenie dla niego.

Zalety:
- rozmiar karty kredytowej
- waga
- android
- dobra jakość wyświetlacza
- dobrej klasy aparat
- nawigacja z darmowymi mapami Google Maps
- jest klawiatura QWERTY
- dobrej jakości wbudowane głośniki
- odporny na zarysowania wyświetlacz

Wady:
- brak multi touch
- trochę gruby jak na pozostałe wymiary
- słaba jakość zestawu słuchawkowego
- brudzący się materiał